از زمان پایان عصر استعمار، کشورهای آفریقایی همواره از فاصله خود با استعمارگران سابق در حیطه تکنولوژی رنج برده و در پر کردن این شکاف ناتوان نشان داده اند.

شورای تجارت و توسعه سازمان ملل در گزارش جدید خود با موضوع تکنولوژی و نوآوری نشان می دهد کشورهای آفریقایی تنها ۰.۳ درصد از کل صادرات جهان را در زمینه تکنولوژی های پیشرفته به خود اختصاص می دهند. بر مبنای همین گزارش، آفریقایی ها کمترین رشد را در حیطه تکنولوژی در مقایسه با سایر مناطق جهان دارند.

کشورهای آفریقایی در حال حاضر با چالش بهره گیری از تکنولوژی برای صنعتی شدن، توسعه و رشد خود مواجهند. چنین وضعیتی به این معناست که آفریقایی ها باید به دنبال صنعتی شدن، توسعه و رشد تحت هدایت تکنولوژی باشند.

در واقع کشورهای قاره سیاه، برای گذر از الگوی کنونی توسعه خود که مبتنی بر صادرات مواد خام و پردازش نشده است - الگویی که درآمد پایین، رشد اندک، فرصت های کارافرینی کم و طبعا مشاغل اندک را به همراه دارد - نیاز دارند توسعه متکی به تکنولوژی، علم و مهندسی را در اولویت قرار دهند.

توسعه مبتنی بر تکنولوژی خود نیازمند نیروی کار بسیار ماهر است، شامل صنعتگرها، تکنیسین ها، دانشمندان و مهندسین. هرچند قدرت های استعماری در گذشته عامدانه تلاش چندانی برای اموزش بومیان آفریقایی نکردند، از بیم آن که آفریقایی ها توان رقابت را با مستعمره نشین های اروپایی تبار نیابند. در نتیجه در پایان عصر استعمار، آن چه به جا ماند نیروی کار عمدتاً بی سواد و غیر ماهر یا با مهارت های اندکی در حیطه های فنی، علمی و مهندسی بود، شرایطی که در دوره پس از استعمار نیز به دلیل ماشینی شدن تولید صنعتی به لطف تکنولوژی های جدید و تسلط ممالک پیشتر استعمارگر بر حیطه تکنولوژی و ضوابط حقوقی حاکم بر انتقال تکنولوژی ادامه یافت.

گزارش جدید شورای تجارت و توسعه سازمان ملل به درستی تاکید دارد برای پر کردن این عقب ماندگی و اختلاف سطح آفریقا  با بقیه جهان، الگوی کنونی توسعه در آفریقا  نمی تواند ادامه یابد، الگویی که مبتنی است بر صدور مواد خام و پردازش نشده، نیروی کار غیر ماهر و ارزان، شرکت های بزرگی که در مالکیت خارجی ها قرار دارند و شرکت های کوچکی که غالبا در بخش های غیر رسمی اقتصاد فعالند و البته شرکت های تحت حاکمیت دولت ها.

گزارش جدید سازمان ملل ضمن برشمردن روند توسعه در شرق آسیا و مقایسه آن با کشورهای آفریقایی، تاکید می کند در تقریبا تمام فعالیت های صنعتی، قدرت رقابت مستلزم تغییر تکنولوژیک، روش های جدید سازماندهی، انعطاف پذیری در واکنش به تحولات بازار، ایجاد شبکه های بزرگ تر و تلفیق و ادغام ساختارهای تولید در سطح شرکت ها و مناطق است. در شرایط کنونی، رقابت پذیری نیازمند قابلیت های بهتر در زمینه تکنولوژی در هر کشوری است، فارغ از این که تکنولوژی از چه منبع و مقصدی می آید.

منبع africanindy.com

مترجم : حمید خطیبی