وبینار«تخصص یا تنوع علمی؟ نگاهی به اولویت ­های علمی ایران با تکیه بر علوم همجوار» با سخنرانی دکتر المیرا جنوی، عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور به همت گروه علم ­سنجی این مرکز برگزار شد.

به گزارش روابط عمومی مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور، در ابتدا دکتر جنوی با تاکید بر نقش توسعه علمی برافزایش علوم اقتصادی و رفاه اجتماعی کشورها، سنجش کیفیت تحقیقات علمی را از مباحث مورد توجه تصمیم ­گیران و سیاست­گذاران در تمامی جوامع دانست و در ادامه کشورهای دارای رتبه عالی علم و فناوری را به بهره ­گیری ملزم از ارزشیابی مستمر مؤسسات و مراکز دانشگاهی آنها و تجاری سازی نتایج تحقیقات معرفی کرد.

عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور یکی از ملزومات سیاستگذاری کارآمد در کشورهای پیشرفته، شناسایی نقاط قوت و ضعف حرکت­های علمی، شناسایی توانمندی ­های بالقوه و بالفعل دانست و افزود: در این میان علم ­سنجی در سیاستگذاری علمی با ارائه شاخص ­های مناسب و کارآمد و ترکیب شاخص­های کمی و کیفی در امر سیاست در عرصه ملی و بین­المللی از جایگاه ویژه­ای برخوردار است. پس با توجه به مباحث مذکور، تاکید بر نقاط قوت و به سمت تخصص ­گرایی در یک یا چند حوزه علمی، و یا توسعه تقارن همه حوزه ­ها و تنوع­ گرایی، بایستی مورد توجه سیاستگذاران قرار گیرد.

وی ادامه داد: تنوع و تخصص در سطوح مختلف "سطح مقالات و ژورنال­های"، "سطح انفرادی و نویسندگان"، "سطح سازمانی/ آکادمیک"  و "سطح کشورها" مورد بررسی قرار گرفته است. دکتر جنوی به چندین نمونه پژوهشی در خصوص تنوع علمی کشورها مبنی بر رضایت یا عدم رضایت از تنوع حوزه ­های علمی اشاره کرد.

دکتر جنوی ضمن پرداختن به اثربخشی تنوع علمی حوزه­ های گوناگون و فائق آمدن بر مشکلات، به مفهوم  شاخص پیچیدگی علمی که مشتق از معیار تنوع علمی و معیار فراگیری است تاکید کرد.

وی در پایان سخنرانی با تکیه بر نظرات نظریه پردازان، تنوع قابلیت ­های علمی را بر اساس تولید علم در حوزه­ های متنوع معرفی کرد و افزود: رشد و توسعه کشورها متکی بر توانایی تولید محصولات متنوع است. دراین راستا همچنین از نقش دولت­ها و سیاستگذاری­های کلان در بهره ­وری از پیچیدگی علمی و در نهایت از رفاه اجتماعی نباید غافل شد.

درادامه سخنرانی، دکتر عبدالرضا نوروزی چاکلی، به نگاه تخصص­ گرایی یا کلی­ گرایی در حوزه ­های گوناگون کشورهای مختلف اشاره کرد و افزود: تقویت ارتباطات میان ­رشته ­ای و دامن زدن بر تنوع گرایی نیز باید در اولویت کشورها و سازمان­ها قرار گیرد و هر دو رویکرد تخصص یا تنوع به هدف ارزیابی بستگی دارد و بر اساس شاخص پیچیدگی علمی می­توان براساس رویکرد صحیح در حوزه­ های گوناگون به مطالعه پرداخت.