به گزارش روابط عمومی مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور، جلسه ۶۸ حلقه گفتمان «هم اندیشی کارشناسان دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی» در محل دبیرخانه این شورا برگزار شد.

در این جلسه که به بحث و بررسی پیرامون موضوع «سنجش رقابت پذیری ایران در منطقه با استفاده از شاخص پیچیدگی علمی» اختصاص داشت، دکتر بهروز شاهمرادی و دکتر المیرا جنوی – اعضای هیئت علمی مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور- نتایج طرح تحقیقاتی خود در این زمینه را ارائه کردند.

در ابتدای این جلسه، دکتر شاهمرادی در مورد رویکرد پیچیدگی علمی گفت: رویکرد پیچیدگی علمی مشتقی از پیچیدگی اقتصادی است و از آنجایی که اقتصاد هر روز پیچیده­تر می­شود ما نمی­توانیم به شاخص‌­های خیلی ساده و تک بعدی تکیه کنیم که بتوانیم بر اساس آن رشد و توسعه را پیش­بینی کرد.

وی افزود: شاخص پیچیدگی اقتصادی با کشوری به دست می‌­آید که بیشترین مقدار قابلیت تولید را داشته باشد و بتواند بیشترین محصول را تولید کند و بنابراین با توجه به قابلیت‌­های تولید یک محصول شاخص­‌های پیچیدگی اقتصادی آن کشور بالا یا پایین خواهد رفت.

عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور ادامه داد: بر اساس همین رویکرد معلوم می­شود که در آینده چه صنایعی ارتقاء یافته و یا از بین خواهند رفت و یا اینکه کدام علوم در آینده فراگیر خواهد شد و کدام­یک پیچیده شده و فقط در کشوری خاص جای خواهد داشت.

در ادامه این جلسه، دکتر جنوی نیز گفت: در مورد پیچیدگی علمی تصور ما بر این بود که این شاخص همانطور که در حوزه اقتصاد به عنوان بهترین روش در تخمین رشد اقتصادی عمل کرده، می­تواند در حوزه علم نیز به همین ترتیب مثمر ثمر واقع شود.

وی افزود: سوالی که در این رابطه پیش می­آید این است که دانشگاه­‌های ما باید به سمت تنوع علمی پیش بروند تا تخصص علمی و یا هر دو؟ با توجه به تعاریف و مثال­‌هایی که از پیچیدگی اقتصادی به میان آمد، شاخص پیچیدگی علمی نیز به قابلیت‌­های تولید علم گفته می­شود.

این عضو گروه علم سنجی مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور ادامه داد: از میان دو کشوری که از نظر کمیت، تولید علمی مساوی داشته باشند، کشوری دارای شاخص پیچیدگی علمی بالایی است که از نظر تنوع علمی رتبه بیشتری داشته باشد و لذا تنوع علمی در تعیین شاخص پیچیدگی علمی از اهمیت به­ سزایی برخوردار است.